บทที่ 20 หัวใจที่สูญเสียไป

พริมดาวยืนนิ่งงันราวกับถูกสาป

ดวงตาคู่สวยจับจ้องไปยังเศษกระจกที่เกลื้อนตามพื้น ก่อนที่เธอจะหันไปดูสายไฟที่ถูกกระชากจนขาดวิ่น และอุปกรณ์ที่ครั้งหนึ่งเคยเป็นดั่งจิตวิญญาณของ 'แสงดาว' ซึ่งบัดนี้กลายสภาพเป็นเพียงกองขยะ

หยาดเหงื่อ แรงกาย และความมุ่งมั่นทั้งหมดของเธอ...

พังทลายลงในพริบตา

เมื่อชลสิทธิ์มาถึ...

เข้าสู่ระบบและอ่านต่อ